Begrijpelijke tekst

Iedereen heeft recht op begrijpelijke tekst

Dat is mijn persoonlijke missie. (bijna) Iedereen moet de tekst kunnen snappen. Ook mensen met een verstandelijke beperking of een leerachterstand.

Hier zit ik aan tafel met Jop Wieffer van de gemeente Hengelo en cliënten van het Living Lab van Aveleijn. De cliënten testen en beoordelen zorgtechnologie, bijvoorbeeld op begrijpelijkheid en toegankelijkheid. Living Lab gaf de gemeente adviezen over het verbeteren van hun website. Het resultaat: een nieuwe website, die nóg toegankelijker is. Enschede volgde dit voorbeeld.

Kun je alle teksten begrijpelijk maken?

Tuurlijk. Vakgenoten kunnen onderling best in jargon schrijven. Zo hebben artsen het met elkaar over de m. omohyoideus, als ze de spier aan de voorzijde van je nek bedoelen, die loopt tussen schouderblad en tongbeen. Dat is nu eenmaal een stuk efficiënter.

Maar wat als hun patiënten of cliënten de tekst ook willen begrijpen?
Dan schrijf je een tweede versie die voor hen begrijpelijk is. Zo schreef ik onder andere wetenschappelijke onderzoeksresultaten, interviews voor een cliëntenmagazine en beleidsstukken voor een cliëntenraad.

Makkelijk schrijven is best moeilijk

Want hoe leg je bijvoorbeeld uit wat beleid is? En hoe omschrijf je oriënteren in één begrijpelijk woord? Het zijn soms echte breinkrakers.
Onbegrijpelijk schrijven is een stuk makkelijker. Daarom doen veel mensen dat ook.

Heb je het over Jip-en-Janneketaal?

Mwah… De meeste lezers zijn geen kleuters. Daarom hou ik zelf niet zo van die term. Laten we het dus voortaan maar hertalen noemen. Of B1-taal. Of cliëntgericht schrijven.

 

Zelf leren?

Neem dan contact op met Raad op maat.

Toch maar uitbesteden?

Kan ook. 

Scroll naar top